Αιολική
ΑΙΟΛΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ / ΒΑΣΙΚΕΣ ΓΝΩΣΕΙΣ
Ενέργεια από Ανεμογεννήτριες | Ενέργεια από Ανεμογεννήτριες |
|
|
|
|
Το ποσό της ενέργειας που μεταφέρεται είναι απευθείας ανάλογο της πυκνότητας του αέρα, της επιφάνειας που σαρώνει ο ρότορας και του κύβου της ταχύτητας του ανέμου.Η διαθέσιμη ισχύς του ανέμου είναι: P=aρπr2υ3/2
Όπου P η ισχύς σε watt, a μια σταθερά απόδοσης, ρ η πυκνότητα του αέρα σε kg ανά κυβικό μέτρο, r η ακτίνα της ανεμογεννήτριας σε μέτρα και v η ταχύτητα του ανέμου σε m/s. Η κινητική ενέργεια μιας δεδομένης μάζας μεταβάλλεται με το τετράγωνο της ταχύτητάς της. Επειδή η ροή του αέρα αυξάνεται γραμμικά με την ταχύτητα του ανέμου, η αιολική ισχύς διαθέσιμη σε μια ανεμογεννήτρια αυξάνεται με τον κύβο της ταχύτητας του ανέμου. Η ισχύς του προηγούμενου παραδείγματος θα ήταν 2.5 ΜW.
Καθώς η ανεμογεννήτρια απορροφά ενέργεια από τον άνεμο, αυτός επιβραδύνεται, γεγονός που τον αναγκάζει να διαχέεται και να αποκλίνει τριγύρω από την ανεμογεννήτρια σε κάποιο βαθμό. Ο Γερμανός φυσικός Albert Betz προσδιόρισε το 1919 ότι μια ανεμογεννήτρια μπορεί να απορροφήσει το πολύ το 59% της ενέργειας που, σε άλλη περίπτωση, θα διερχόταν από την διατομή της (Νόμος του Betz). Το όριο του Betz είναι ανεξάρτητο από τη σχεδίαση της ανεμογεννήτριας. Το μοντέλο που συνήθως χρησιμοποιείται για τον προσδιορισμό της κατανομής της ταχύτητας του ανέμου είναι μια κατανομή Weibull δύο παραμέτρων γιατί είναι ικανή να προσαρμοστεί σε ένα μεγάλο εύρος κατανομών από γκαουσιανή έως εκθετική.
Το μοντέλο Rayleigh, που απεικονίζεται στο σχήμα προσαρμοσμένο σε ένα πραγματικό δείγμα δεδομένων, είναι ειδική περίπτωση της συνάρτησης Weibull στην οποία η παράμετρος μορφοποίησης έχει την τιμή 2, και περιγράφει πολύ καλά την πραγματική ωριαία κατανομή της ταχύτητας του ανέμου σε πολλές περιοχές. Επειδή το μεγαλύτερο μέρος της ενέργειας παράγεται σε μεγάλες ταχύτητες ανέμου, η μέση τιμή της παραγόμενης ενέργειας περιέχεται σε σύντομες ριπές ανέμου. Σύμφωνα με το δείγμα του 2002 του Lee Ranch η μισή παραγόμενη ενέργεια λήφθηκε μόλις στο 15% του χρόνου λειτουργίας. Το αποτέλεσμα είναι ότι η αιολική ενέργεια δεν παρέχει μια σταθερή έξοδο όπως γίνεται στις γεννήτριες υγρών καυσίμων. Επειδή η ταχύτητα του ανέμου δεν είναι σταθερή, η ετήσια παραγωγή της ενέργειας που παράγει μια ανεμογεννήτρια δεν είναι ποτέ ίση με το γινόμενο της ονομαστικής της ισχύος επί τις ώρες του έτους. Ο λόγος της πραγματικής παραγωγής σε ένα έτος προς το θεωρητικό μέγιστο ονομάζεται παράγοντας χωρητικότητας. Μια ανεμογεννήτρια που έχει τοποθετηθεί σε σωστή θέση θα έχει παράγοντα χωρητικότητας περίπου 35%. Αυτός μπορεί να συγκριθεί με τον παράγοντα χωρητικότητας των πυρηνικών εργοστασίων 90%, των εργοστασίων που λειτουργούν με λιγνίτη 70% και των εργοστασίων πετρελαίου 30%. Όταν γίνεται σύγκριση του μεγέθους των τουρμπινών των ανεμογεννητριών με εκείνες που λειτουργούν με καύσιμα, είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι μια ανεμογεννήτρια 1000 kW αναμένεται να παράγει σε ένα έτος τόση ενέργεια όση παράγει μια γεννήτρια που λειτουργεί με λιγνίτη. Παρόλο που η ενέργεια που παράγεται από μια ανεμογεννήτρια σε μικρό χρονικό διάστημα (ώρες ή μέρες) δεν είναι προβλέψιμη, η ετήσια παραγωγή παρουσιάζει διακύμανση μόνο μερικών ποσοστιαίων μονάδων.
Πηγή: wikipedia, GNU Free Documentation License
Συζήτηση του άρθρου στο φόρουμ. (0 δημοσιεύσεις)
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Ενέργεια & Σπίτι |
| ΑΠΕ & Παράδοση |
| Εκπαίδευση |
| Παρατηρητήριο Πετρελαίου |
| Forum |
| Μικρές Αγγελίες |
| Κατάλογος ΑΠΕ |
| Υποβολή Άρθρου |
| Συνέδρια-Εκθέσεις |
| Ὀροι Χρήσης |
| Επικοινωνία |
| Διαφήμιση |
| Δέν υπάρχουν γεγονότα |
| Κατηγορία | # μ.α. |
| Αριθμός Αγγελιών: | (0) |